23-10-08

Kindermisbruiken - Open Brief aan de Koning


Gezagsdragers en kindermisbruiken - Open Brief aan Zijne Majesteit de Koning

ULB1 009Brussel, 21 oktober 2008

AANGETEKEND

Ter attentie van Zijne Koninklijke Hoogheid, Albert II, Koning der Belgen
Koninklijk Paleis
1000 Brussel

Sire,

Betreft: kindermisbruiken - mijn brief van 3 juni 2008

Gezien U het niet de moeite vond om mijn brief van 3 juni 2008 te beäntwoorden en ik alleen de rode antwoordkaart die door één van uw kabinetsmedewerkers was ondertekend, als bewijs van ontvangst in de brievenbus vond, zie ik mij genoodzaakt om U thans opnieuw te schrijven.

Een andere oplossing is er spijtig genoeg niet.

In mijn brief van 3 juni 2008 schreef ik U dat U, tien jaar geleden beloofde 'tot op het bot te zullen gaan inzake kindermisbruiken' maar dat er van die belofte blijkbaar weinig in huis is gekomen.

In de brief van 12 september 1996 van Uw Adjunkt-Kabinetschef R. Huenens, stond ondermeer het volgende:
'De Koning en de Koningin hebben mij de opdracht gegeven ontvangst te melden van uw brief betreffende het tragisch lot van de kinderen die het slachtoffer zijn geworden van ontvoering en mishandeling.
De Vorsten hebben de ouders van verdwenen kinderen in audiëntie ontvangen en hen hun diep medeleven betuigd naar aanleiding van de gebeurtenissen die het ganse land hebben geschokt.
De Koning heeft uiting gegeven aan zijn vastberaden wil er bij de Minister van Justitie op toe te zien dat geen spoor zou verwaarloosd worden, zodat volledige klaarheid zal geschapen worden over dit drama en over al zijn verwikkelingen. Daardoor zal er geen enkele dubbelzinnigheid meer kunnen blijven bestaan.
Op nationaal vlak heeft de Koning tegenover de families van de slachtoffers de verbintenis aangegaan de dialoog voort te zetten met de Minister van Justitie, de specialisten terzake en de bevoegde hoge ambtenaren, over de concrete maatregelen die reeds genomen werden en deze die nog zullen genomen worden in de strijd tegen de pedofilie en de mensenhandel, zowel bij ons als in Europa en de wereld. Een eerste vergadering zal in oktober plaatsvinden.
De Koning zal er bij de betrokken Ministers op aandringen dat alle middelen zouden worden ingezet om deze plaag voortdurend op nationaal en internationaal vlak te bekampen en door preventieve maatregelen te voorkomen.'

In weerwil van Uw woorden stellen wij echter het volgende vast:
De Werkgroep Morkhoven bezorgde U in 1998 -ter informatie- 7 cd-roms met kinderporno uit de zaak Zandvoort.
U deelde ons mede dat U deze cd-roms, via (de toenmalige) justitieminister Tony Van Parys, voor onderzoek aan procureur-generaal Christine Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen liet overmaken.
Een klein jaartje geleden stelde Marcel Vervloesem van onze vereniging echter vast dat de cd-roms met kinderporno zich niet meer in het gerechtelijk dossier bevonden en dat men het onderzoek in deze zaak blijkbaar had willen voorkomen.
Vandaar dat Marcel Vervloesem door advocaat-generaal Mark Tack van de 14de Kamer van het hof van beroep te Antwerpen in een langdurig betoog waarschijnlijk met alle zonden van Israël werd beladen en de kinderpornozaak Zandvoort met de -volgens het rapport van de federale politie- 88.539 kinderen (en baby's) waarvan 75% duidelijk misbruikt, 'enkel een luchtbel' werd genoemd.
De Werkgroep Morkhoven gaf Marcel Vervloesem daarom de opdracht om zich met een klacht tot de Hoge Raad voor de Justitie te richten, die ook reeds had vastgesteld dat al de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem verdwenen waren.
De Hoge Raad voor de Justitie onderzocht deze zaak en bevestigde ook deze verdwijning.
Advocaat-generaal Tack was vervolgens verplicht om de verdwijning van de kinderporno-cd-roms tijdens de openbare zitting, tegenover rechtbankvoorzitter Willy Van Craen die ook reeds rechter was in de zaak Good Engels waarrond de Werkgroep aktie voerde, toe te geven. Maar verder gebeurde er niets.
Alleen misschien dat de zwaar zieke Marcel Vervloesem, zonder dat men enige rekening hield met deze verdwijningen, in derde versnelling en op basis van een onvolledig dossier werd veroordeeld.
Justitieminister Vandeurzen liet de heer Hugo Mertens van onze vereniging op 7.4.2008 enkel weten dat het 'grondwettelijk principe de Minister van Justitie niet toestaat op gelijk welke wijze tussen te komen in gerechtelijke procedures die uitsluitend tot de bevoegdheid van de rechterlijke macht toebehoren' maar dat hij 'evenwel een kopie van het schrijven aan de heer Procureur-Generaal bij het Hof van Beroep te Antwerpen overmaakte'.
Omdat de Werkgroep niets meer van deze zaak vernam, schreef ik minister Vandeurzen op 30.5.2008 per aangetekende brief met rode antwoordkaart.
Ik kreeg, zoals dat met Uw brief het geval was, enkel de rode antwoordkaart door het kabinet van minister ondertekend terug.
Op mijn vraag waar de verdwenen stukken gebleven waren, ontving ik geen antwoord en dat kon men ook niet indien men Marcel Vervloesem zonder mogelijkheid tot verdediging wilde kunnen veroordelen.
Enkele maanden geleden antwoordde kabinetsmedewerker Koen De Busser van het kabinet Vandeurzen mij tijdens een telefonisch onderhoud zelfs dat mijn brief 'nergens weer te vinden was en waarschijnlijk bij de kabinetschef was blijven liggen'. Mijn brief was, zoals de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en de kinderporno-cd-roms Zandvoort, dus ook al verdwenen. En ook deze verdwijning werd waarschijnlijk niet onderzocht omdat zij, zoals alle verdwijningen bij justitie, 'deel uitmaakt van de gerechterlijke procedures' die louter dienen om onschuldigen te veroordelen en op te sluiten.

In verband met de verdwijningen van de cd-roms, richtte ik mij ondermeer tot Tony Van Parys die thans als justitiespecialist van de Christen-Democraten in de Commissie Justitie van de Senaat zetelt. Van Parys had de cd-roms immers in Uw opdracht aan de procureur-generaal te Antwerpen overgemaakt.
Tot mijn verwondering antwoordde Van Parys mij echter dat er een 'onderzoek liep'.
Gezien alle door mij gekende onderzoeken (cd-roms Zandvoort, klachten tegenover Vervloesem,) inmiddels, met of zonder onderzoek, waren afgesloten, vroeg ik Van Parys welk onderzoek hij precies bedoelde. Ik ontving, zoals te verwachten was, geen antwoord van de senator die U door zijn jarenlange politieke dienst als lid van de regerende CD&V wellicht niet onbekend is.

Zoals gezegd, ontving ik ook van U geen antwoord.
In weerwil van Uw gedane beloftes en de bezorgdheid die U tot uiting bracht in Uw brief van 12 september 1996; in weerwil ook van het feit dat U destijds persoonlijk de opdracht gaf aan Tony Van Parys om de kinderporno-cd-roms voor onderzoek aan de Antwerpse procureur-generaal over te maken, ligt U niet wakker van de verdwijning van deze cd-roms.
Vandaar dat U bij justitieminister Vandeurzen ook niet informeerde om te weten waar deze cd-roms gebleven zijn en Vandeurzen er zich op een stilzwijgende manier van heeft kunnen afmaken. Op de recente vraag van Ecolo-parlementslid Zoé Genot kon de justitieminister het zich daardoor zelfs permiteren om te zeggen dat hij 'niets van die verdwijning afwist' terwijl mevrouw Genot de schriftelijke verklaring van de Hoge Raad van de Justitie waarin de verdwijningen werden bevestigd, in haar hand hield.
Tja, niet alle gezagsdragers in dit land zijn natuurlijk fervente voorstanders van de parlementaire democratie en ook Uw kabinetschef J. van Ypersele vond deze zaak te onbelangrijk om er zich druk over te maken.

Door Uw gebrek aan belangstelling en die van de minister(s) van justitie, werden de 88.539 kinderen (en baby's) nog altijd niet geidentificeerd, zogenaamd omdat zij niet van Belgische afkomst waren of omdat de afbeeldingen 'te oud' en 'te talrijk' waren (Voor de klachten tegen Marcel Vervloesem die zogezegd op feiten van 20 jaar terug dateerden, had men wel de nodige tijd en energie).
Dank zij Uw stilzwijgen, werden ook de kinderpornoproducenten en kindermisbruikers in de kinderpornozaak Zandvoort nooit opgespoord en vervolgd. De kindermisbruiken begaan door de aanklagers van Marcel Vervloesem werden dus ongemoeid gelaten.
Als bezorgde burger mocht ik deze zaken jarenlang aanklagen maar U zweeg...

In de hoop dat U geen enkele dubbelzinnigheid meer inzake de strijd tegen de pedofilie en de mensenhandel laat bestaan, en in afwachting van Uw antwoord, teken ik,

Jan Boeykens
Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

Werkgroep Morkhoven vzw-asbl
Faiderstraat 10
1060 Sint-Gillis
Erkenningsnr. 443.439.55
Tel: 0032 (0)2 537 49 97
WerkgroepMorkhoven@gmail.com
http://groups.msn.com/WerkgroepMorkhoven
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/
http://www.droitfondamental.eu/

Foto: Jan Boeykens en Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven met Tiny Mast, moeder van de vermoorde Kim en Ken, aan de Vrije Universiteit te Brussel

Bewijs21.10.08.mail