31-01-11

Pédophilie Lituanie: sabotage d'un Congrès

PrinsesJdC.Congres_de_Kaunas__14.gifPlus de 400 personnes ont assisté à la première conférence européenne centrée sur les dysfonctions judiciaires en matière de réseaux pédocriminels, le 22 janvier 2010 en Lituanie. L'ONG Drasius Kelias a invité des spécialistes de l'industrie de la pédopornographie, des scientifiques, des politiciens, des journalistes et des membres du clergés, venus de Belgique, Italie, Lettonie et des quatre coins de Lituanie pour exposer la situation et trouver des solutions. La conférence historique a été retransmise en direct à la télévision du meilleur hôtel de Kaunas: le Park Inn.

 


Lietuvos rytas: le journal et la télévision lituanienne dont les journalistes ne savent pas lire, mais savent calomnier

Au moment où le brillant journaliste Juozas Ivanauskas faisait un portrait cinglant de certains médias lituaniens qui se "prostituent" en falsifiant sciemment l’information pour favoriser des intérêts politiques ou financiers, le Lietuvos rytas publiait son reportage sous le titre "A Kaunas, les partisans de Kedys ont invité une fausse princesse belge". Une princesse de Croÿ aurait obtenu un séjour en Lituanie en usurpant l’identité d’une princesse de Belgique, à en croire le journaliste. Ils n'avaient manifestement aucune intention de faire un reportage correct sur le congrès, puisque l'article a été publié à 14h58 et que les débats se sont poursuivis jusqu'à 17h00.

La calomnie est caractérisée par deux patronymes distincts, Croÿ et Belgique, qui n'ont même pas une lettre en commun. De plus l'histoire de ces familles ont bonne place sur Internet. Un article du New York Times en 1913 explique que "le duc de Croÿ [...] est devenu un souverain allemand en 1801, [...] le duc souverain de Dulmen en Westphalie. [...] La maison de Croÿ est donc d'égalité indiscutable avec les dynasties régnantes." Cela explique qu'en 1933, le Roi Léopold III de Belgique a reconnu à tous les membres belges de la maison Croÿ le droit de porter le titre de prince et la qualification d'Altesse Sérénissime à toute leur descendance.

Ces journalistes ne sont pas illettrés, mais ils ont eut but de nuire. Ils m'ont demandé si j'étais membre de la famille royale belge. Je leur ai répondu qu'il s'agissait de deux familles différentes, avec des titres différents : les membres de la famille royale sont altesses royales et les membres de ma famille sont altesses sérénissimes. Ces journalistes ont pu suivre mes commentaires sur l'affaire Kedys relayé par la presse lituanienne durant un an. Le Lietuvos rytas a sciemment fait un faux scandale le jour du congrès pour cacher un vrai scandale.

Je venais pour ouvrir les yeux des lituaniens sur l'aspect politique des réseaux pédocriminels dans l'UE, pour leur éviter les pièges. Le véritable problème est la liberté laissée aux violations des lois internationales pour falsifier la vérité sur les dossiers qui nuisent à l'image l'UE. C'est le cas des réseaux pédophiles qui sont légaux dans l'UE. En Hollande, le réseau pédophile Martijn est libre de promouvoir l'abus de l'enfant sur son site Internet, au motif de la liberté d’expression, pour autant qu’il ne publie pas de pédopornographie.

En revanche, les ONG qui luttent contre l’exploitation sexuelle d’enfants peuvent être interdites de liberté d’expression quand elles exposent les carences de l’UE. C’est le cas de l’ONG Morkhoven, sujette à une interdiction de distribuer des pamphlets à Anvers dans les années 90, et dont le fondateur, Marcel Vervloesem, est actuellement interdit d’expression sur les réseaux pédocriminels. Nous sommes interdits de droit de réponse aux calomnies nous concernant. L'avocat de Marcel Vervloesem doit introduire une plainte en justice pour éliminer une usurpation d'identité sur Facebook, mais mon compte a été éliminé sur base d'une calomnie lituanienne.


Les magistrats lituaniens dépassent les standards de l'UE en matière de calomnie.

En Belgique comme en Lituanie, les dossiers qui exposent les carences de l'UE sont classés par la calomnie des plaignants, ce que les tribunaux légalisent par la violation des procédures. Toutefois, la Belgique s'attache à des formes, contrairement à la Lituanie.

La justice belge octroie l'impunité aux maffieux et aux médias, pour autant qu'ils inventent des histoires leur permettant de décréter des "vérités judiciaires" qui effacent toute trace de la responsabilité de l'Etat. La plainte de l'ONG Morkhoven sur le réseau pédocriminel Zandvoort a été classée dans le secret, puis jointe à des calomnies de maffieux accusant l'enquêteur principal de viols. Il a été condamné en dépit de l'inaptitude des magistrats de contester neuf certificats médicaux prouvant que l'état de sa santé ne lui permettait pas de violer quiconque.

En Lituanie, c'est le même principe, mais sans les formes. Les maffias lituaniennes ont le droit de flinguer un juge dans la rue, alors que leurs homologues belges ne sont autorisés qu'à faire des faux accidents.

Il n’a fallu que deux heures pour déclarer Drasius Kedys coupable du meurtre de deux personnes dont il demandait de répondre de l'exploitation sexuelle de sa fille et de sa nièce, à la veille de leur procès. Drasius Kedys a été accusé d'avoir assassiné un brave juge, que sa fille de quatre ans aurait calomnié en disant qu’il avait "un grand zizi duquel sortait de la crème". Il a ensuite été accusé d'avoir assassiné une honnête stripteaseuse et laissé l’arme du crime enregistré à son nom auprès du corps. Il a été accusé sans qu'il n'y ait eu le temps matériel d'effectuer les recherches scientifiques et policières nécessaires à définir si la même arme avait été utilisée pour les deux meurtres et si cette arme ne lui aurait pas été volée. Il a été déclaré en cavale, sans considérer l’opinion de sa famille, selon laquelle il avait été kidnappé par les vrais assassins.

Le plus frappant en Lituanie, est le nombre de citoyens impliqués dans des cas sensibles, dont la mort est attribuée à la surconsommation d’alcool. Drasius Kedys serait mort, ivre, gelé une douce nuit de printemps, en s’endormant à côté d’une rivière. Il aurait appris à sa fille de quatre ans à jouer une comédie d'abus sexuel de une heure, alors que le temps de concentration des enfants de quatre ans oblige un an de cours de théâtre pour qu'il puisse jouer dans une comédie de cinq minutes. Le parrain de sa fille serait mort, ivre, en se noyant dans une flaque d’eau de 50 centimètres à l’avant-veille du procès lors duquel il devait répondre d’abus sexuels. Dans une autre affaire gênante, un homme élégant serait mort ivre, en tombant par la fenêtre du huitième étage d'un building, à partir de laquelle il aurait essayé de faire pipi dans la rue.

 

Qui est le plus mature entre l'enfant de six ans et la mère de vingt-trois ans ?

La fille de Drasius Kedys a clairement accusé sa mère de la prostituer, mais celle-ci a été blanchie, en l’absence de devoir d’enquêtes réclamées. La mère a fait une curieuse "confession" après le congrès. Elle explique qu'elle était une innocente et pauvre jeune fille, quand elle a été séduite par ce jeune et riche homme d'affaire, bel homme de surcroît. Elle avait 17 ans quand une petite fille est née de leur union et 18 ans quand elle l'a quitté... avec le droit à une belle pension alimentaire. La jeune femme de vingt-trois ans semble indifférente au meurtre d'un homme qu'elle est supposée avoir aimé. Elle n'hésite pas à chercher de salir sa mémoire. Elle reproche à la famille Kedys de ne jamais l’avoir accepté, ce qui est bien compréhensible. Elle était sous la tutelle de sa soeur, une stripteaseuse de night-club et son beau-frère est un mafieux condamné 14 fois. Elle accuse tout le monde de mentir, pour lui nuire.

Nous avons rencontré la famille Kedys et vu au contraire, des gens sincères, ouverts, rationnels et généreux. Il est clair que Drasius Kedys aurait été mieux inspiré de renvoyer la jeune fille chez sa soeur stripteaseuse et son beau-frère mafieux. Il serait en vie s'il lui avait conseillé d'aller à l'école plutôt que de chercher des hommes les boîtes de nuit. Il a fait une erreur en croyant pouvoir la protéger d'un milieu, dont nul ne se libère sans payer le prix fort. Il a assumé ses responsabilités de père envers sa fille. La preuve de l'honorabilité de la famille Kedys est qu'ils poursuivent un combat, particulièrement dangereux en Lituanie, pour protéger cette enfant.

 

Une lumière d'espoir, utopie ou réalité ?

Peu avant le congrès, une lumière d'espoir est apparue quasi simultanément en Belgique et en Lituanie, quant au droit à un procès équitable sur le sol national. La Cour de cassation belge venait de casser un jugement attribué à une mesure d'intimidation, quand un tribunal lituanien a décidé d'octroyer à la fille de Drasius Kedys son droit à ce que son avis soit entendu pour décider de son lieu de résidence. La mère réclame la garde, mais l'enfant souhaite vivre avec la soeur de son père. Un droit de visite 4 heures par semaine a été accordé, ce qui pour être conforme aux droits de l'enfant, devrait se faire dans un encadrement thérapeutique. Après le congrès, étrangement, la mère avoue qu'il lui sera difficile d'assumer sa fille, mais il semble qu'elle veut tout de même essayer. Espérerons que le tribunal lui expliquera qu'un enfant n'est pas jouet.

 

Le combat ne fait que commencer en Lituanie: nous serons à leur côté pour leur éviter les pièges.

Le congrès de Kaunas a fait apparaître que les lituaniens sont privilégiés par le nombre exceptionnel de citoyens responsables, qui ne ménagent pas leurs efforts pour la protection de l’enfance. Ils sont privilégiés des journalistes brillants qui se battent pour le droit à l'information, ce qui est devenu quasi inexistant en Europe de l'Ouest. Ils sont aussi privilégiés par un politicien, Saliaus Stoma, qui recherche une solution autre que de fermer les yeux sur l'industrie du sexe impliquant des enfants. Il propose des lois pour aligner la Lituanie à la sévérité préconisée par de l'UE. Nous avons aussi besoin de lois pour interdire toute fonction publique aux juges qui ne prétendent pas connaître le droit fondamental.

Jacqueline de Croÿ - 30 janvier 2011

http://droitfondamental.eu/001-Pedophilie_tentative_de_sa...

 

 

Commentaren

Nederlandse vertaling van dit artikel:

============================
PEDOFILIE: POGING TOT SABOTAGE VAN HET CONGRES IN KAUNAS

Meer dan 400 mensen hebben op 22 januari j.l. in Litouwen deelgenomen aan de eerste europese conferentie over het justitiële falen wat betreft de bestrijding van pedocriminele netwerken. De NGO Drasius Kedys had specialisten op het terrein van onderzoek naar de kinderporno-industrie, wetenschappers, politici, journalisten en geestelijken uitgenodigd uit België, Italië, Letland en vanuit heel Litouwen, om de situatie wat betreft kindermisbruik uit te leggen en om mogelijke oplossingen voor dat probleem te bestuderen. Deze eerste conferentie in Litouwen over dat probleem was live te bekijke op de televisie vanuit het beste hotel van Kaunas, het Park Inn.


LIETUVAS RYTAS: DE LITOUWSE KRANT EN HET LITOUWSE TV-STATION WAARVAN DE JOURNALISTEN NIET KUNNEN LEZEN, MAAR WEL HEEL GOED RODDELEN

Op het moment waarop de top-journalist Juozas Ivanaukas bezig was een zeer kritisch beeld te schetsen van bepaalde Litouwse media-organen die zich 'prostitueren' door welbewust informatie te vervalsen t.b.v. politieke of financiële belangen, publiceerde de Lietuvos rytas een reportage onder de titel "De aanhangers van Kedys hebben in Kaunas een valse Belgische prinses uitgenodigd''. Een zekere prinses de Croÿ zou een verblijfsvergunning in Litouwen hebben verkregen door zich uit te geven voor een Belgische prinses, volgens de journalist. Het was duidelijk dat de bedoeling absoluut niet was om een correcte reportage over het congres te maken, want het artikel werd om 14.58 u. gepubliceerd, terwijl het debat op het congres doorging tot 17.00 u..

Het opvallende bij deze roddel is dat de Litouwse pers kennelijk geen onderscheid kan maken tussen twee totaal verschillende familienamen, namen waarover op het Internet toch heel duidelijke informatie te vinden is. Een artikel van de New York Times uit 1913 had al bericht dat 'de hertog de Croÿ [...] in 1801 de titel van souverein had verkregen in Duitsland, [...] te weten Hertog van Dulmen in Westfalen. [...] Zodoende staat het Huis van de Croÿ op gelijke voet met de regerende dynastieën.'' Dat is ook de reden waarom Leopold II, Koning van België, in 1933 alle Belgische leden van het Huis Croÿ het recht toekende om de prinselijke titel te voeren en al haar nazaten die van Doorluchtige Hoogheid.

Het is niet zo dat deze journalisten analfabeet zijn, nee, ze waren er doelbewust op uit om mij te belasteren. Ze vroegen me of ik lid was van de koninkijlie Belgische familie. Mijn antwoord was dat het om twee verschillende families ging, met verschillende titels: de leden van de Koninklijke familie zijn koninklijke hoogheiden en die van mijn familie zijn doorluchtige hoogheden. Die journalisten hebben mijn berichten over de zaak Kedys een jaar lang via de Litouwse pers kunnen volgen, omdat die pers daar regelmatig aandacht aan besteedde. Mijn conclusie is dan ook dat de krant Lietuvos rytas doelbewust een vals schandaal heeft geschapen op de dag van het congres om daardoor een écht schandaal te kunnen verbergen.

Ik was naar Litouwen gekomen om de het politieke aspect van de pedocriminele netwerken in de EU onder de aandacht te brengen, om zo de Litouwers te waarschuwen voor allerlei valkuilen. Het werkelijke probleem bestaat uit de inbreuk die gemaakt wordt op de internationale wetgeving, en de bedoeling van die inbreuk is om de waarheid te vervalsen omtrent dossiers die het imago van EU schade toe kunnen brengen. Dat is m.n. ook het geval bij het wettelijk toelaten dat er verenigingen voor pedofilie mogen bestaan. In Nederland staat het de pedofilie-vereniging Martijn vrij reclame te maken voor kindermisbruik op haar website, onder het mom van de vrijheid van meningsuiting, zolang ze maar geen kinderpornografie publiceert.

Daar tegenover staan de NGO's die strijden tegen de sexuele uitbuiting van kinderen: hun kan verboden worden namelijk om van hun vrijheid van meningsuiting gebruik te maken als ze daarbij de gebreken van de EU aan de kaak stellen. Dat is wat de NGO Werkgroep Morkhoven overkwam toen haar verboden werd in de jaren 90 om pamfletten uit de delen in Antwerpen En haar opricher, Marcel Vervloesem, wordt het op dit moment verboden om zich uit te laten over de kindermisbruik-netwerken die hier in Europa actief zijn. Ons wordt verboden weerwoord te leveren tegen de valse aantijgingen warvan wij het slachtoffer zijn. De advocaat van Marcel Vervloesem moet een klacht indienen bij justitie om een geval van identiteitsvervalsing op Facebook aangepak te krijgen,maar in mijn geval wordt mijn account door Facebook opgeheven op basis van een valse klacht uit Litouwen.

DE RECHTERS IN LITOUWEN ZIJN NOG GROTERE KWAADSPREKERS DAN DIE IN DE REST VAN DE EU

In Litouwen worden, net als in België, klachten die de tekortkomingen van de EU aan de kaak stellen, niet ontvankelijk verklaard door de klagers verdacht te maken, hetgeen door de rechtbanken gelegitimeerd wordt door de wettige rechtsgang te schenden. Maar in België wordt de schijn tenminste nog op gehouden. In Litouwen gebeurt dat niet.

De Belgische Justitie kent de facto justiële onschendbaarheid toe aan mafiosi en aan de media, zolang ze maar leugens opdissen die Justitie in staat stelt vonissen te vellen die op geen enkele manier de gebrekkige verantwoordelijkheid van de Staat openbaar maken. De klacht van de NGO Werkgroep Morkhoven over het pedocrimenele netwerk van Zandvoort is in het geheim onder het tapijt gewerkt, en daarna gebruikt om de leugens van bandieten die de voornaamste onderzoeker van die zaak van verkrachting beschudligden, voor waar te verkopen. Marcel Vervloesem werd namelijk veroordeeld ondanks het feit dat er negen medische verklaringen lagen waarin bewezen werd dat zijn gezondheidstoestand hem niet in staat stelde zo'n daad te begaan.

In Litouwen gebeurd het zelfde, alleen zonder de komedie die we in ons land kennen. De Litouwse maffia heeft het recht om een rechter neer te knallen op straat, terwijl hun collega's hier in België alleen toestemming hebben om rechters om te brengen bij in scene gezette ongelukken.

De Justitie in Litouwen had maar twee uur nodig om tot het vonnis 'schudlig' te komen voor Drasius Kedys wegens de moord - vlak voor het proces tegen hen- op twee personen die hij had willen dwingen verantwoording af te leggen voor het sexueel misbruik van zijn dochter en zijn nichtje, Hij werd er van beschuldigd een brave rechter te hebben vermoord die door zijn dochtertje van vier vals beschuldigd zou zijn geweest, zeggende 'dat hij een grote plasser had waaruit creme kwam'. Bovendien werd hij schuldig bevonden aan de moord op een eerbare strip-tease danseres bij wier lichaam hij het op zijn naam geregistreerde moordwapen zou hebben achter gelaten. Hij werd beschuldigd nog voor dat de autoriteiten de tijd hadden genomen om wetenschappelijk vast te laten stellen of hetzelfde wapen voor beide moorden gebruikt was, en of dat wapen wellicht niet van de beschuldigde gestolen was. Er werd officiëel bekend gemaakt dat hij voortvluchtig was, zonder dat men rekening hield met de mening van zijn familie die zei dat hij door de echte moordenaars ontvoerd was.

Wat heel erg opvalt in Litouwen, is het aantal mensen dat bij gevoelige zaken betrokken is en waarvan beweerd wordt dat ze omkomten a.g.v. een overdosis alchohol. Drasius Kedys zou nadat hij zich bedronken had, op een zachte lente-nacht zijn doodgevroren terwijl hij vlak naast een riviertje lag te slapen. Hij zou het voor elkaar hebben gekregen om zijn dochtertje een toneelstuk van een uur lang te leren opvoeren over sexueel misbruik, hoewel het bekend is dat het concentratie vermogen van kinderen van vier zodanig is dat ze een jaar op de theaterschool nodig hebben om een stukje toneel van vijf minuten te leren spelen. De peet-oom van het meisje zou eveneens overleden zijn a.g.v. het feit dat hij in beschonken toestand in een plas water van 50 centimeter diep terecht was gekomen. Dat gebeurde twee dagen voordat hij voor de rechter moest komen op de beschuldiging van sexueel misbruik. Bij een andere gevoelige zaak zou een zeer chique man terwijl hij stomdronken was van de zesde etage van een flatgebouw zijn gevallen op het moment dat hij bezig was om vanaf die plek naar beneden te plassen.

WIE VAN DE TWEE IS HET MEEST VOLWASSEN: HET KIND VAN ZES OF DE MOEDER VAN DRIE-EN-TWINTIG?

Het dochtertje van Drasius Kedys heeft onmiskenbaar haar eigen moeder ervan beschuldigd dat ze haar prostitueerde, maar de moeder is zonder enige vorm van gerechtelijk onderzoek vrijgesproken,- hoewel er toch nadrukkelijk om zo'n onderzoek was gevraagd. De moeder deed een vreemde 'bekentenis' na het congres. Ze legde uit dat ze een arm onschuldig meisje was toen ze werd verleid door de jonge en rijke zakenman - die ook nog charmant was- waarvan ze op 17 jarige leeftijd een kind kreeg om hem een jaar later te verlaten...verzekerd van een alleraardigste alimentatie. De jonge vrouw van 23 schijnt niet erg bewogen door de moord op de man die ze ooit had liefgehad. Ze besmeurt zelfs luchtig zijn nagedachtenis. Ze verwijt de familie Kedys dat zij haar nooit heeft geaccepteerd, wat o.i. nogal begrijpelijk is. Haar zus die sriptease-danseres was in een nachtclub had de voogdij over haar, en haar zwager was een mafioso die 14 keer veroordeeld was. Ze beschuldigt iedereen ervan dat hij liegt, alleen maar om haar kwaad te doen.

Wij hebben de familie Kedys ontmoet, en wij zagen iets heel anders: oprechte mensen, open, redelijk en goedhartig. Kedys zou er duidelijk beter aan gedaan hebben om het jonge meisje terug naar haar strippende zus en criminele zwager te sturen. Hij zou nu nog leven als hij haar had aangeraden naar school te blijven gaan i.p.v. op mannen te jagen in nachtclubs. Hij heeft zich vergist toen hij dacht dat hij een meisje tegen een milieu kon beschermen waar niemand zich uit bevrijden kan zonder daar een zware prijs voor te betalen. Hij heeft zijn verantwoordelijk als vader voor zijn dochtertje genomen. Het bewijs voor de eerzaamheid van de familie Kedys ligt in het feit dat zij doorgaan met hun strijd om dit kind te beschermen, terwijl dat in een land als Litouwen heel gevaarlijk is.

EEN SPRANKJE HOOP. VALSE SCHIJN OF WERKELIJKHEID?

Vlak voor het congres ontstond er tegelijkertijd in België en in Litouwen een sprankje hoop aangaande het recht op een gelijke behandeling door Justitie. Het Hof van Cassatie vernietigde namelijk een vonnis waarvan het stelde dat het een daad van intimidatie was, terwijl in Litouwen een gerechtshof oordeelde dat het dochtertje van Drasius Kedys het recht moest hebben om mee te beslissen over haar verblijfplaats. De moeder eist de voogdij, maar het kind wil bij de zus van haar vader wonen. De moeder heeft nu het recht het kind 4 uur per week te bezoeken, maar om dat in overeenstemming met de rechten van het kind te brengen, zou dat moeten gebeuren in een therapeutische setting. Het vreemde was dat de moeder na het congres toe gaf dat het voor haar moeilijk zou zijn om voor het kind te zorgen, maar dat ze het toch wilde proberen. Laten we hopen dat de rechtbank haar zal uitleggen dat een kind geen stuk speelgoed is.

DIT IS PAS HET BEGIN VAN DE STRIJD IN LITOUWEN: WIJ STEUNEN DE CORRECTE PARTIJ EN ZULLEN ZE PROBEREN TE WAARSCHUWEN VOOR DE VALKUIKEN DIE ZE ZULLEN TEGENKOMEN

Het congres van Kaunas heeft ons duidelijk gemaakt dat Litouwen gezegend is met een groot aantal burgers dat al het mogelijke doet om de rechten van hun kinderen te beschermen. Er zijn ook veel uitstekende journalisten die vechten voor het recht op vrije informatie-vergaring en uitwisseling, - daarmee zijn ze zo'n beetje de uitzondering vandaag de dag in Oost-Europa. De Litouwers hebben ook het geluk dat ze een politicus hebben, Saliaus Stoma, die er niét op uit is om het probleem van het groot aantal kinderen dat in zijn land bij de sex-industrie betrokken is, te negeren. Hij ijvert voor wetgeving die aansluit bij de strengen normen die de EU in deze voor staat. Wij hebben wetten nodig die rechters die willens en wetens de grondrechten en fundamenteelste wetten negeren het recht ontnemen om een openbare functie te bekleden.

http://droitfondamental.eu/001-Pedophilie_tentative_de_sabotage_du_Congres_de_Kaunas___fr.htm

Gepost door: eheu | 31-01-11

De commentaren zijn gesloten.