05-06-07

Marie-Jeanne Van Heeswyck over de zaak Dutroux (1)

 

VanHeeswijck.fetch-1

Marie-Jeanne Van Heeswyck: "Wanneer Michèle Martin zegt: 'Ik denk dat Marc deel uitmaakte van een bende met Nihoul', dan is dat duidelijk genoeg."(Foto Solidair, Salim Hellalet)

 

 

 

 

Toen jullie boek "De X-dossiers" uitkwam, werden jullie aangevallen. Op welke manier?

Marie-Jeanne Van Heeswyck. Er werden verschillende processen tegen ons ingespannen. Zo heeft rijkswachter Vincent van het CBO van Gent ons een proces aangedaan. Hij stond bijvoorbeeld toe dat een onderzoek dat door de verklaringen van Regina Louf werd geopend, werd afgesloten. Volgens hem kwam het huis dat Regina Louf beschreef, helemaal niet overeen met het huis dat hij zelf had bezocht. Regina beschreef een kunstmatige vijver en hij zei dat het om een natuurlijke vijver ging en dat de beschrijving van Regina dus niet klopte. De rechtbank heeft de zaak uiteindelijk in ons voordeel beslecht en gezegd dat ons onderzoek beter was dan het zijne. Dat staat zwart op wit. Wij hebben aangetoond dat het huis dat Regina Louf beschrijft inderdaad overeenkomt met het huis dat hij heeft bezocht. We hebben zelfs de plannen voor de aanleg van de kunstmatige vijver teruggevonden.

Werd het onderzoek naar de X-en hierdoor heropend?

Marie-Jeanne Van Heeswyck. Natuurlijk niet. Net zomin als de andere onderzoeken . Rijkswachters werden van dat onderzoek afgehaald omdat ze Regina Louf zogezegd hadden gemanipuleerd. Sindsdien werden de betrokken rijkswachters van elke blaam gezuiverd, zowel op gerechtelijk als op disciplinair vlak, binnen de rijkswacht dus. Maar vandaag werkt De Baets in de politieschool en stelt hij opleidingsprogramma's voor toekomstige onderzoekers op.

Hebben jullie weet van een of andere politicus die heeft gevraagd om de affaire-Regina Louf te heropenen?

Marie-Jeanne Van Heeswyck. Er hebben er zich maar weinig laten horen. Het onderzoek werd begraven. Het opzijschuiven van de onderzoekers die in het onderzoek echt vooruitgang wilden boeken, was maar één etappe. Want terwijl die onderzoekers aan de zijlijn stonden, heeft men er ook voor gezorgd dat het dossier uiteengerafeld werd. Uiteindelijk werd na negen maanden aangekondigd dat alles was stopgezet. Een jaar later was de antenne van Neufchâteau, die werkte op alle verwante dossiers, helemaal ontbonden. Alles werd ongedaan gemaakt. Vandaag zet Regina nog als enige de strijd voort, helemaal alleen met haar advocaat. Onlangs heeft de raadkamer van Neufchâteau beslist dat het dossier-Regina weg moet uit Neufchâteau.

"Toen onderzoeksrechter Connerotte van het onderzoek werd afgehaald, is het onderzoek de verkeerde weg opgegaan."

Vandaag is het zover gekomen dat iedereen die wil aantonen dat Dutroux niet noodzakelijk een solitair roofdier was, bijna nergens nog aan bod komt...

Marie-Jeanne Van Heeswyck. Ik denk dat er niets aangetoond moet worden. Wat Dutroux, Martin et Lelièvre bij het begin van het onderzoek hebben gezegd, is ruim voldoende om te beseffen dat er rond hen iets bestaat. Wanneer Michèle Martin zegt: "Ik denk dat Marc deel uitmaakte van een bende, samen met Nihoul", dan is dat voldoende duidelijk. Het enige wat ik die zeven jaar heb gedaan, is aantonen dat het onderzoek niet de goede richting is uitgegaan. Ik weet niet wat de onderzoekers allemaal zouden hebben ontdekt als ze wel de goeie richting hadden gevolgd. Ik stel alleen vast dat het onderzoek de verkeerde weg is opgegaan op het ogenblik dat onderzoeksrechter Connerotte van het onderzoek werd afgehaald en vervangen werd door Langlois. Dan zien we een onderzoeksrechter die beslist dat bepaalde analyses van haren niet moesten worden uitgevoerd, terwijl ze essentieel zijn in elk strafonderzoek. Dezelfde rechter weigerde een bijkomend onderzoek te doen naar wat er met Julie en Mélissa is gebeurd toen ze door Dutroux werden vastgehouden, omdat uit zijn dossier duidelijk zou blijken dat ze nooit het huis in Marcinelle hebben verlaten... Als een onderzoeksrechter zulke opties neemt, dan is het normaal dat zijn onderzoek op niets uitloopt. Zijn onderzoek heeft alle verontrustende elementen die niet passen in het kader van de feiten die hij wel in overweging wil nemen, weggegomd.

Neem de reconstructie van de ontvoering van Julie en Mélissa. De onderzoekers begonnen met het maken van schetsen om de getuigenissen samen te vatten. In de buurt van de plaats van ontvoering waren er mensen aan het wandelen en, op basis van het tijdstip waarop ze al dan niet iets gezien hebben, kan men proberen een beeld te schetsen. Plotseling hield men daar mee op, niemand weet waarom, en de reconstructie werd uitgevoerd met alleen die vier getuigen van wie de verklaringen min of meer gelijklopend waren. De getuigen die op hetzelfde ogenblik op dezelfde plaats voorbijkwamen en die verklaarden dat ze niets gezien hadden, werden uitgesloten. Dat werd allemaal buiten beschouwing gelaten en dat leidde tot een nietszeggende reconstructie.

Je moet ook weten dat de ochtend zelf van de ontvoering van Julie en Mélissa, Dutroux werd opgemerkt terwijl hij zich verdacht gedroeg in een rode Ford Fiesta en dat op het tijdstip van de ontvoering ook verdachte handelingen rond een rode Fiesta zijn opgemerkt. Bepaalde onderzoekers wilden op dat spoor doorgaan, maar het werd helemaal afgesloten. Alles wat storend was of vragen opriep, werd terzijde gelaten.

Eigenlijk heeft Langlois in zijn dossier alleen maar de bekentenissen van de beschuldigden zitten...

Marie-Jeanne Van Heeswyck. Absoluut, en zelfs de tegenstrijdigheden daarin storen hem niet. En er zijn nochtans enorme tegenstrijdigheden. Marc Dutroux en Michel Lelièvre zeggen bijvoorbeeld niet hetzelfde over de plaats waar ze An en Eefje hebben ontvoerd. Onderzoeksrechter Langlois maakt zich er geen zorgen over en doet zelfs geen reconstructie van de ontvoering van de twee jonge meisjes in Oostende. Hij begint met zijn reconstructie op een parking in Wauthier Braine waar Dutroux en Lelièvre allebei zeggen dat ze in panne zijn gevallen. En daar, op die parking, wordt er een reconstructie gedaan van wat er in Oostende is gebeurd. Hoe kan hij op die manier de tegenstellingen ophelderen?

(lees ook het 2de deel van dit interview)

 

20:25 Gepost door Jaap in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Regina Louf - Senaat
ARCHIEF

2-563/1

Belgische Senaat
ZITTING 2000-2001
9 OKTOBER 2000


-------------------------------------------------

Voorstel tot instelling van een parlementaire onderzoekscommissie belast met een onderzoek van de verwijdering van twee speurders uit de Brusselse onderzoekscel « Neufchâteau »
(Ingediend door de heer Frans Lozie)

-------------------------------------------------

TOELICHTING

-------------------------------------------------

1. KORTE HISTORIEK
In augustus 1996 worden de lichamen van Julie, Melissa, An en Eefje opgegraven uit de tuin van Marc Dutroux. Het land staat op stelten. Dankzij de doortastendheid van onderzoeksrechter Connerotte waren Sabine en Laetitia enkele dagen voordien levend uit de kelder van het huis van Dutroux bevrijd. Maar die vreugde was dus maar van korte duur.

Onderzoeksrechter Connerotte opent een telefoonlijn waarop getuigen van kindermisbruik of mensen met informatie over Dutroux en co gratis kunnen bellen. Op een bepaalde dag wordt Connerotte opgebeld door een Nederlandssprekende vrouw die beweert dat haar vriendin meer kan vertellen over zware kindermishandeling. Op dat ogenblik bevindt rijkswachter Patrick De Baets zich in het bureau van Connerotte om verslag uit te brengen van zijn financieel onderzoek over de bezittingen van Dutroux. Connerotte geeft hem de telefoon door, wegens het taalprobleem. Aan de telefoon hangt Tania, vriendin van X1, later bekend als Regina Louf. Dit was de start van de zogenaamde nevendossiers.

Ondertussen ontstaat in Neufchâteau ook een ander groot dossier rond de Brusselse « partouze-figuur » Nihoul. Er lijken banden te bestaan tussen Dutroux en Nihoul. Gezien de delicaatheid van dit onderzoek wordt er een coördinatiecel opgericht bij de gerechtelijke politie in Brussel, onder leiding van Eddy Suys, de cel Obelix. Begin 1997 deelt Suys de parlementaire onderzoekscommissie onder leiding van Marc Verwilghen mee dat hij bij zijn onderzoek wordt tegengewerkt. Hij dient zijn ontslag in als hoofd van de cel Obelix.

Aanvankelijk wou Regina Louf niet getuigen voor Connerotte maar na enkele dagen neemt ze toch contact op met De Baets. Er wordt bij de BOB-Brussel een speciale onderzoekscel opgericht, onder leiding van De Baets, om X1 te ondervragen. Alle verhoren worden van in het begin op video opgenomen en samengevat vertaald in het Frans voor Neufchâteau. Geregeld komen hoge rijkswachtofficieren, magistraten en de nationaal magistraat de verhoren achter glas bijwonen. Zeer snel komt deze onderzoeksgroep onder het bevel van de heer Duterme. Snel zal blijken dat dit geen gelukkige beslissing was om het onderzoek sereen verder te laten verlopen.

Het eerste incident, dat wellicht de start van een mogelijke ingreep in de antenne De Baets betekent, is de vraag van de Brusselse onderzoeksrechter Gruwez om twee onschuldig lijkende huiszoekingen. Hoewel ze een dossier betreffen dat op dat ogenblik in handen van de GP-Brussel berust, worden de huiszoekingen expliciet en met aandrang gevraagd aan rijkswachters van de antenne-De Baets. Dit gaf aanleiding tot het dossier 218/96 van onderzoeksrechter Gruwez. Een onderzoek naar de motieven hiervoor en de perslekken en -reacties hierop is noodzakelijk.

Wegens de complexe psychologische toestand van slachtoffers van extreem sexueel geweld tijdens de kinderjaren, worden getuigen als Regina Louf door verschillende gerenommeerde psychiaters onderzocht. Het rapport van professor Igodt (KU Leuven) over X1 of Regina Louf wordt op zo'n tegengestelde wijze geïnterpreteerd dat de auteur, totaal tegen zijn gewoonten in, hierover zelf tussenbeide komt in de pers.

Volgens hem is uiterste voorzichtigheid geboden met concrete gegevens uit de getuigenissen, maar vormen zij wel nuttige gegevens waarop het gerecht verder onderzoek moet voeren.

De telefoonlijn van Connerotte en de verhalen van X1 leiden tot meerdere nevendossiers met tal van anonieme en gekende getuigen. Eén verhaal van X1 leidt de speurders naar een oud dossier over Christine Van Hees, vermoord en deels verbrand in de oude champignonkwekerij van Oudergem. Deze moord werd nooit opgelost. Het BOB-onderzoek onder leiding van De Baets wordt voor dit dossier toevertrouwd aan zijn Franstalige collega Aimé Bille. Deze ontdekt dat het vroegere onderzoek onder leiding van onderzoeksrechter Van Espen aan alle kanten rammelt. Wanneer dit ook ter ore komt van magistraat Marique die in opdracht van de parlementaire onderzoekscommissie Dutroux werkt, beginnen ook de problemen voor rechercheur Bille.

In oktober 1996 wordt Connerotte na het zogenaamde spaghetti-arrest vervangen door onderzoeksrechter Langlois. Kort vóór Connerotte van het dossier Dutroux werd ontheven, opende hij een tweede telefoonlijn voor informatie omtrent sexueel misbruik van kinderen. Het is onduidelijk of er door onderzoeksrechter Langlois ooit iets met de via deze tweede telefoonlijn verzamelde gegevens werd ondernomen.

In april 1997 publiceert de parlementaire onderzoekscommissie haar eerste rapport dat een waslijst van dysfuncties binnen politie- en justitiediensten aantoont, daarbij ook man en paard noemend. Terzelfder tijd geeft de Kamer de commissie een nieuwe opdracht om op zoek te gaan naar vormen van bescherming, normvervaging of corruptie binnen dit dossier.

Vanaf april 1997 escaleert de spanning tussen Duterme en De Baets. Bovendien beveelt Duterme, buiten zijn bevoegdheid, een aantal collega's van De Baets de ondervragingen te herlezen en een rapport op te stellen omtrent de geloofwaardigheid van de verklaringen van Regina Louf. Vooral mogelijke manipulaties van de ondervragingen door de equipe De Baets interesseren hem. Omdat het eerste rapport, dat zeer negatief uitvalt voor De Baets, erg ongeloofwaardig in elkaar steekt, beveelt hij een tweede lezing met hetzelfde doel. Uiteindelijk beveelt onderzoeksrechter Langlois in de zomer van 1997 een volledige herlezing van alle nevendossiers en hij verwijdert een aantal rijkswachters tijdelijk uit de onderzoekscel BOB-Brussel. Tot vandaag blijven De Baets en Bille uit het onderzoek verwijderd.

In januari 1998 breekt de pershetze los rond Regina Louf die op dat ogenblik uit de anonimiteit treedt, onder meer uit protest tegen de manier waarop het onderzoek omtrent haar verklaringen na de verwijdering van De Baets en Bille stilvalt. Op dat ogenblik ontstaat een ware media-oorlog tussen de zogenaamde (talrijke) « disbelievers » en de (enkele) « believers ». De hetze in de pers is onder meer het gevolg van diverse lekken vanuit politionele en/of gerechtelijke middens. De procureur-generaal van Luik opent hieromtrent een hele reeks onderzoeksdossiers, waarbij op een bepaald ogenblik zelfs de telefoon van procureur Bourlet van Neufchâteau wordt bewaakt. Dit incident leidt tot minstens één inverdenkingstelling van een GP-officier, een strafrechtelijk dossier dat thans behandeld zou worden in het gerechtelijke arrondissement Namen.

In januari en februari 1998 vraagt de parlementaire onderzoekscommissie herhaaldelijk naar de resultaten van de zogenaamde herlezing van de X-ondervragingen om eventueel conclusies te kunnen trekken. Het einde van de herlezing wordt telkens uitgesteld wanneer de parlementaire onderzoekscommissie nog een kleine verlenging van haar mandaat krijgt. Uiteindelijk legt de commissie haar tweede rapport neer op 16 februari 1998. Een week later wordt de herlezing afgerond en het dossier overgezonden aan onderzoeksrechter Langlois en de procureur-generaal van Brussel, die er hun conclusies moeten uit trekken omtrent de positie van De Baets en Bille. Die conclusies hebben ze tot vandaag nog niet genomen ... Ondertussen werd wel het gerechtelijk onderzoek tegen hen, geleid door onderzoeksrechter Pignolet, geseponeerd en onlangs werd ook het disciplinair vooronderzoek door de rijkswacht afgerond met een volledige vrijspraak voor de betrokken onderzoekers.

Merkwaardig voorval : tijdens die maand februari 1998 legt Duterme klacht neer wegens laster en eerroof tegen een parlementslid dat betrokken is bij de werking van de parlementaire onderzoekscommissie. De feiten waarop de klacht is gestoeld waren echter reeds ruim een maand voordien verjaard (op 28 december 1997). Toch vindt onderzoeksrechter Pignolet het in maart 1998 nodig het betrokken parlementslid te ondervagen, zelfs te confronteren met Duterme. Normaal gerechtelijk onderzoek of pure intimidatie van een parlementslid betrokken bij de onderzoekscommissie ?

In verband met de moeilijkheden van de equipe De Baets en het onderzoek naar de moord op Christine Van Hees stelt het rapport van de parlementaire onderzoekscommissie dat er duidelijkheid moet komen, vooral over de vraag of de moeilijkheden te maken hebben met bescherming. Het rapport ziet twee mogelijkheden : ofwel het gerechtelijk onderzoek zelf, ofwel een onderzoek van het onderzoek via een nieuwe parlementaire onderzoekscommissie.

Gezien de enorme weerklank in de pers en de rechtstreekse betrokkenheid van de gerechtelijke instanties in vier ressorten van de hoven van beroep (Luik, Brussel, Gent en Antwerpen), lijkt het onmogelijk dat de gerechtelijke instanties zelf erin kunnen slagen een voor de publieke opinie geloofwaardig antwoord te geven op de vele vragen die de ingreep in de onderzoekscel De Baets oproept. Alleen een parlementaire onderzoekscommissie, met de democratische sanctioneerbaarheid door de kiezer, wellicht ondersteund door een internationaal team van echt onafhankelijke deskundigen, kan het vertrouwen van de burger in de instellingen in dit dossier waarborgen. Wellicht is ook de meer serene werkwijze van de Senaat hier meer aangewezen dan de klassieke werkwijze van de Kamer van volksvertegenwoordigers.

De merkwaardige datum : 23 april 1998.

Het is donderdagnamiddag, de Kamer is bijeen voor haar wekelijkse vragen en stemmingen. Plots valt alle politieke leven stil : Dutroux is ontsnapt, met alle gekende politieke gevolgen. Terzelfder tijd nemen de drie procureurs-generaal (Antwerpen, Gent en Brussel) binnen wier ressort onderzoeken naar oude onopgeloste moorden werden heropend op basis van de verklaringen van de X-getuigen, omstreeks 17 uur de beslissing dat geen enkel bewijs kon gevonden worden dat Regina Louf iets voor deze onderzoeken kon bijbrengen. Deze nevendossiers werden meteen afgesloten, met uitzondering van het hoofddossier bij Langlois in Neufchâteau.

Op datzelfde ogenblik wordt Regina Louf geconfronteerd met haar vermeende pooier. Na enkele uren (na 17 uur!) start de eigenlijke confrontatie die dreigt uit te monden in het ineenstorten van Regina Louf tot, totaal onverwacht, haar vermeende pooier bekent dat hij een sexuele relatie met haar had toen zij 12 jaar oud was, met medeweten van haar ouders en dat hij haar één keer heeft uitgeleend aan derden. Uiteraard enorme consternatie bij de ondervragers die dit niet hadden verwacht. Tot vandaag zou aan deze bekentenissen geen enkel gevolg gegeven zijn, omdat de feiten ondertussen verjaard zouden zijn ...

Zodra onderzoeksrechter Pignolet zijn onderzoek tegen De Baets en Bille afrondt, krijgen deze inzage in de zogenaamde herlezingsdossiers en stellen zij vast dat PV's werden vervalst en dat op die manier een heel dossier tegen hen werd gemonteerd. Zij gaan geleidelijk in de tegenaanval en hebben nu reeds meer dan 80 klachten neergelegd wegens laster en eerroof en valsheid in geschriften tegen de collega's en magistraten die dit herlezingsdossier hebben opgesteld. Deze klachten dienen nog allemaal te worden behandeld.

Uiteindelijk heeft de hiërarchie van de rijkswacht zeer expliciet verklaard dat de betrokken rijkswachters De Baets en Bille zich voorbeeldig van hun taak hebben gekweten bij de vervulling van hun opdrachten voor het onderzoek Neufchâteau. Hun collega's die de herlezing van hun ondervragingen hebben uitgevoerd, hebben een petitieactie georganiseerd om de terugkeer van deze BOB'ers naar hun oude functie onmogelijk te maken. En met succes. Deze beide speurders, waarvan het onderzoek heeft aangetoond dat ze uitstekend werk hebben verricht, worden van elke recherchewerk weggehouden en mogen binnenkort les geven aan toekomstige rechercheurs ... Of hoe men gelijk kan krijgen maar toch uit zijn functie kan worden ontzet door degenen door wie men volkomen ten onrechte in diskrediet werd gebracht.

2. OPDRACHT VAN DE PARLEMENTAIRE ONDERZOEKSCOMMISSIE
De langdurige verwijdering van twee topspeurders uit het onderzoek-Neufchâteau lastens Dutroux, Nihoul en consoorten, gevolgd door de volledige vrijspraak van betrokkenen van enige poging tot manipulatie van het onderzoek doet vragen rijzen naar de beweegredenen van deze herlezingsoperatie en verwijdering. Gaat het hier om een eenvoudige maatregel ter vrijwaring van het eigenlijk gerechtelijk onderzoek, maar veel langer uitgelopen dan oorspronkelijk gepland en achteraf onnodig gebleken ? Of is er hier sprake van een bewust ingrijpen in een lopend gerechtelijk onderzoek om te beletten dat de volledige waarheid aan het licht zou komen ? In dit laatste geval kan er sprake zijn van regelrechte bescherming van één of meer vermeende daders.

Om hierin klaarheid te krijgen dient de parlementaire onderzoekscommissie een nauwkeurige beschrijving op te stellen van de oprichting van de onderzoekscel De Baets (3º KOS, BOB Brussel), de wijze waarop deze cel onder toezicht kwam van de heer Duterme, het ontstaan van de herlezingen, de beslissingen tot (tijdelijke) verwijdering van De Baets en Bille uit de onderzoekscel, de eventuele analoge verwijderingen of maatregelen ten opzichte van andere speurders, de manier waarop hogere politieofficieren en magistraten hierin werden betrokken, de conclusies van alle onderzoeken, zowel strafrechtelijke als tuchtrechtelijke, enz. Zo kan de parlementaire onderzoekscommissie uitsluitsel geven over alle verantwoordelijkheden en vooral de beweegredenen van iedereen die bij deze operatie was betrokken. Vooral ook de start van de hele operatie kan uitsluitsel geven over de motieven. Daarom is een onderzoek van het dossier 218/96 van onderzoeksrechter Gruwez nodig.

Om zich een beeld te kunnen vormen van de noodzaak van deze herlezingen en verwijdering van deze speurders dient de parlementaire onderzoekscommissie zoveel mogelijk informatie te verzamelen bij alle personen, ondervragers, vertalers, politie-officieren en magistraten die bij de ondervragingen van de X-getuigen betrokken zijn geweest of er eventueel mede-getuige van waren. Daarbij kan niet uitgesloten worden dat de parlementaire onderzoekscommissie ook inzage krijgt in de video-opnames van deze ondervragingen.

De parlementaire onderzoekscommissie dient eveneens na te gaan welke invloed de verwijdering van deze speurders op het eigenlijk onderzoek heeft gehad. Een vergelijking van de werkmethodes van de oorspronkelijke equipe met die van de ondervragers nà de verwijdering van De Baets en zijn collega's dringt zich op om een klaar antwoord te kunnen geven op de vraag of deze ingreep bedoeld was om het onderzoek te schaden en dus eventuele daders te beschermen.

De verklaringen van de zogenaamde X-getuigen gaven ook aanleiding tot de activering van het onderzoek naar een aantal andere onopgeloste moordzaken : de dossiers Christine Van Hees, Carine Dellaert, Véronique Dubrulle, Katrien De Cuyper en Hanim Ayse Mazibas. Deze pistes werden ondertussen door de betrokken parketten-generaal weer afgesloten, zonder dat deze moorden werden opgelost. Merkwaardig was de spanning die ontstond toen de parlementaire onderzoekscommissie via haar raadsheer Marique op de hoogte werk gesteld van de problematiek rond het onderzoek van de moord op Christine Van Hees. Hierbij dient onder meer onderzocht te worden hoe dit onderzoek oorspronkelijk door onderzoeksrechter Van Espen werd gevoerd en op welke wijze de magistraat opnieuw werd betrokken bij de heropening van dit dossier naar aanleiding van de X-getuigenissen. Het is immers niet evident dat een heropening van een dossier naar aanleiding van nieuwe getuigeverklaringen zoveel onrust veroorzaakt bij de leidinggevende magistraat van het onderzoek. De parlementaire onderzoekscommissie dient na te gaan of de nieuwe informatie die door de X-getuigen werd aangebracht wel voldoende ernstig werd onderzocht om een oplossing te vinden in deze oudere moorddossiers. Vooral dient onderzocht te worden welke rol de procureurs-generaal van de betrokken ressorten hebben gespeeld en welke beweegredenen hun soms spectaculair gezamenlijk optreden verklaren.

De herlezingen van de ondervragingen van de X-getuigen liepen grotendeels parallel met de werkzaamheden van de parlementaire onderzoekscommissie onder leiding van Marc Verwilghen. Naarmate deze onderzoekscommissie extra tijd kreeg om haar onderzoek af te ronden, bleek ook de operatie herlezing langer te moeten duren. Werd hier bewust gehandeld door de verantwoordelijke politiediensten en magistraten om te voorkomen dat deze herlezingsproblematiek zou deel uitmaken van de werkzaamheden van de commissie-Verwilghen ?

Tijdens deze hele herlezingsprocedure werd in de pers een nooit-geziene strijd gevoerd tussen zogenaamde « believers » en « disbelievers ». Daarbij bleek heel wat informatie uit de onderzoeken de weg te vinden naar de pers. Uiteindelijk werd hiervoor een onderzoek gestart door het parket-generaal van Luik. In dit onderzoek naar de lekken vanuit het onderzoek werd zelfs overgegaan tot bewaking van de telefoon van procureur Bourlet. Welke resultaten bracht dit anti-lekken-onderzoek ? Werd hierbij in alle richtingen, dus volledig objectief, gezocht naar de bronnen van alle soorten lekken ? Welke personen werden hierbij uiteindelijk in verdenking gesteld of eventueel berecht, maar vooral wat waren de bedoelingen van de daders van deze lekken en in welke mate hebben ze het onderzoek geschaad of dienden ze bepaalde spelers uit het onderzoek te beschermen ?

Nu het onderzoek van onderzoeksrechter Pignolet lastens De Baets en Bille is afgerond met een besluit tot buitenvervolgingstelling en nu het vooronderzoek binnen de tuchtrechtelijke procedure van de rijkswacht betrokkenen volledig zuivert van elke verdenking van manipulatie, hen zelfs prijst voor hun inzet in het betreffende gerechtelijk onderzoek, is de tijd rijp om klaarheid te brengen in wat er precies is gebeurd, wie hiervoor de verantwoordelijkheid draagt, en wat de beweegredenen van de hele operatie en de gevolgen voor het eigenlijk onderzoek in Neufchâteau zijn. De dramatische gebeurtenissen rond de verdwenen en vermoorde kinderen hebben het land te zeer beroerd om er niet over te waken dat elke schijn van manipulatie van het onderzoek wordt weggenomen en de bevolking de waarborg krijgt dat dit gerechtelijk onderzoek volledig kan gevoerd worden, tot op het bot. Het is het minste wat voor de slachtoffertjes van deze gruwelijke misdaden kan gedaan worden. De recente ontdekkingen van zwaar misbruik van kinderen in Italië bevestigen nogmaals dat de samenleving waakzaam moet blijven en vooral moet kunnen rekenen op een doortastend en goedwerkend justitieel apparaat. Dit parlementair onderzoek zou daar een bijdrage toe moeten leveren.

Frans LOZIE.

*************************************************

VOORSTEL


Artikel 1

§ 1. Er wordt een parlementaire onderzoekscommissie ingesteld met als opdracht na te gaan :

1º wat de beweegredenen waren om in het kader van het gerechtelijk onderzoek in de zaak van de ontvoeringen en de moorden op minderjarige kinderen, doorgaans « de zaak-Dutroux-Nihoul en consoorten » genoemd, over te gaan tot de herlezing van de ondervragingen van de zogenaamde X-getuigen door de equipe De Baets van het 3º KOS te Brussel;

2º op welke wijze naast de herlezing ook de verwijdering van een aantal speurders uit de onderzoekscel verantwoord was;

3º wat de invloed van deze ingreep was op het eigenlijke onderzoek-« Dutroux-Nihoul en consoorten » of er hier sprake kan zijn van manipulatie van het onderzoek;

4º op welke wijze de pers bewust betrokken werd bij deze hele operatie teneinde de beeldvorming bij de publieke opinie te beïnvloeden of eventueel zelfs het eigenlijke onderzoek te schaden via een bewuste, al dan niet selectieve schending van het geheim van het onderzoek.

De onderzoekscommissie formuleert aanbevelingen over de manier waarop speurders geleid en begeleid worden door de verantwoordelijke politieoversten en magistraten, opdat zij met de grootst mogelijke objectiviteit en gedrevenheid hun onderzoeksopdrachten zouden kunnen uitvoeren en over de methodiek bij het werken met anonieme getuigen die slachtoffers zijn van zware traumatische gebeurtenissen. De onderzoekscommissie gaat eveneens na op welke wijze de relatie tusen gerecht en pers deontologisch beter kan worden omschreven, in het belang van zowel de persvrijheid als de kwaliteit van het onderzoek en het recht op informatie van de burger.

§ 2. Om haar in § 1 omschreven opdracht te vervullen, dient de parlementaire onderzoekscommissie :

1º een nauwkeurige chronologische reconstructie te maken van de werkzaamheden van de onderzoekscel De Baets van het 3º KOS met een gedetailleerde beschrijving van de rol van hiërarchische en gerechtelijke overheden; inzage in het dossier 218/96 van onderzoeksrechter Druwez is hierbij eveneens noodzakelijk;

2º over alle stukken te beschikken die nodig zijn om de haar opgedragen taak te volbrengen, met inbegrip van de elementen uit de gerechtelijke onderzoeken die naar aanleiding van de X-getuigenissen werden heropend (de moorden op Christine Van Hees, Carine Dellaert, Véronique Dubrulle, Katrien De Cuyper en Hanim Ayse Mazibas);

3º over alle stukken en dossiers te beschikken met betrekking tot de werkzaamheden van de parlementaire onderzoekscommissie, belast met het onderzoek naar de wijze waarop het onderzoek door politie en gerecht werd gevoerd in de zaak « Dutroux-Nihoul en consoorten »;

4º inzage te krijgen in het gerechtelijk dossier ten laste van de speurders De Baets en Bille, opgesteld door onderzoeksrechter Pignolet en afgerond met een buitenvervolgingstelling, alsook in het tuchtrechtelijk dossier van de rijkswacht inzake deze speurders.

Bovendien kan de parlementaire onderzoekscommissie alle hoorzittingen organiseren die zij nuttig acht.

Art. 2

De commissie bestaat uit 15 leden, door de Senaat aangewezen volgens de regelen bepaald in artikel 84 van het Reglement.

Art. 3

De commissie beschikt over alle bevoegdheden bepaald in artikel 56 van de Grondwet en in de wet van 3 mei 1880 op het parlementair onderzoek.

Art. 4

Binnen het budget dat het bureau van de Senaat ter beschikking stelt, kan de commissie alle nodige maatregelen nemen teneinde het onderzoek met de nodige deskundigheid te voeren. Daartoe kan zij via een arbeids- of aannemingsovereenkomst een beroep doen op specialisten. Onder geen beding mogen die overeenkomsten de duur van de commissiewerkzaamheden overschrijden.

Art. 5

De commissievergaderingen zijn niet openbaar, met uitzondering van de hoorzittingen. De commissie kan echter op elk ogenblik beslissen ook een hoorzitting met gesloten deuren te houden.

De leden van de commissie alsmede de personen die haar, in welke hoedanigheid dan ook, bijstaan of aan haar werkzaamheden deelnemen, zijn gehouden tot discretie betreffende de informatie die in de niet-openbare vergaderingen van de commissie wordt meegedeeld.

Art. 6

De commissie brengt acht maanden na haar installatie aan de Senaat verslag uit over haar werkzaamheden.

Frans LOZIE.

Gepost door: Yves | 02-05-09

Regina Louf - Persbericht ARCHIEF

Regina Louf - persbericht
by ... Monday, Mar. 08, 2004



In haar persbericht dringt Mter vander Smissen, advocate van Regina Louf, er op aan dat er met de gegevens van haar cliënte rekening wordt gehouden.



PERSMEDEDELING van Meester Patricia van der Smissen, advokate van Mevrouw Regina Louf

Ter gelegenheid van de aanvang van het proces "Dutroux, Nihoul en consoorten" hebben talrijke media het dossier van mijn cliënte, Mevrouw Regina Louf (ook gekend als getuige “X1”) terug onder de aandacht gebracht.

Zonder een polemiek te willen beginnen heb ik vastgesteld dat talrijke journalisten Mevrouw Louf op een beledigende, onjuiste en soms zelfs leugenachtige wijze blijven afschilderen. Ik houd er dan ook aan de feiten op een correcte manier in herinnering te brengen.

Het college van experten-psychiaters dat Mevrouw Louf op verzoek van het gerecht heeft onderzocht, is tot het besluit gekomen dat zij het slachtoffer was van massief seksueel misbruik gedurende haar kinderjaren, maar dat haar getuigenis niettemin bruikbaar was als basis voor een onderzoek.

Een groep magistraten heeft op 30 januari 1998 tijdens een buitengewone persconferentie verklaard dat op dat ogenblik, haar getuigenis bevestigd noch ontkend kon worden.

Al de elementen die nadien zijn gepubliceerd om haar getuigenis in diskrediet te brengen komen rechtstreeks voort uit "de rapporten van herlezing" van haar verhoren.

Ik wens in dit kader te benadrukken dat al de beschuldigingen tegen Adjudant De Baets en zijn speurdersploeg, in verband met het werk dat ze hadden geleverd in dit dossier, werden verworpen en dat deze politiemannen volledig werden gerehabiliteerd. Zij werden in januari 2000 buiten vervolging gesteld. In juni 2000 hebben de hiërarchische overheden van de rijkswacht (tegen wie zij een gerechtelijke vervolging hadden ingesteld) eveneens een beslissing in hun voordeel genomen. Na een lange en gedetailleerde interne analyse van de rijkswacht betreffende de "rapporten van herlezing" werd besloten dat geen enkel argument van de rijkswachters-herlezers pertinent was. Adjudant De Baets werd terug geïntegreerd in de rijkswacht en heeft in november 2000 een brief ontvangen van zijn hiërarchische oversten waarin hij gefeliciteerd werd voor zijn loyale houding, zijn professionaliteit, integriteit en objectiviteit tijdens de verhoren van Regina Louf.

De meest elementaire logica zou hebben geboden dat in deze omstandigheden het onderzoek, gebaseerd op de getuigenis van Mevrouw Louf, zou zijn hernomen geweest vanaf het stadium waarin het zich bevond op het ogenblik van de verwijdering van het eerste onderzoeksteam, in de zomer van 1997. Bovenvermelde elementen werden, samen met vele andere, overgemaakt aan de gerechtelijke overheden, ter verrechtvaardiging van meerdere tientallen gevraagde bijkomende onderzoeksdaden, gebaseerd op de onderzoekspistes die geopend waren in het dossier van Mevrouw Louf.

In tegenstelling tot wat bepaalde media beweren is dit dossier vandaag dus nog steeds niet afgesloten.

Nadat het gedurende twee jaar "slapend" gehouden werd bij het parket-generaal te Luik heeft de raadkamer van Neufchâteau op 30 oktober 2003 een arrest geveld dat de Heer onderzoeksrechter Langlois territoriaal onbevoegd verklaarde. Het is nu de verantwoordelijkheid van het parket om het dossier aan een ander gerechtelijk arrondissement over te maken. Wij wachten nog steeds hierop.

Ik houd eraan te herinneren dat op dit ogenblik geen enkele beslissing - ook geen gerechtelijke - genomen is betreffende de geloofwaardigheid van de getuigenis van Mevrouw Louf. Dit feit werd trouwens bevestigd door een uitspraak van de rechtbank van eerste aanleg van Brussel op 30 september 2002 nl. dat geen enkel element in het dossier toelaat te besluiten dat het geheel of zelfs een groot deel van haar getuigenis onjuist zou zijn. Integendeel zijn er veel elementen die zekere aspecten van haar getuigenis bevestigen.

Op het ogenblik dat, ter gelegenheid van het proces van "Dutroux en consoorten" de media worden aangespoord om de grootst mogelijke eerbied te betonen ten overstaan van de slachtoffers, wens ik te benadrukken dat de hoedanigheid van slachtoffer van Mevrouw Louf door geen enkel magistraat of politieman, die van haar dossier hebben kennis genomen, wordt betwist. Bijgevolg verdient ook zij behandeld te worden met de nodige terughoudendheid en eerbied.

Brussel, 6 maart 2004.

Patricia van der Smissen, advokate Huart Hamoirlaan 21, 1030 Brussel Tel : 02 / 248.27.20.

http://archive.indymedia.be/news/2004/03/81478.html

Gepost door: Yves | 02-05-09

Zwijgen is voor daders
ARCHIEF

Vanaf september 1996 getuigde Regina Louf (1969), ook bekend als X1, voor de speurders van Neufchâteau over
kinderprostitutienetwerken in België. Haar gruwelijke verhalen bleken vele griezelig correcte feiten te bevatten.
Nadat in de loop van 1997 het onderzoek werd stilgelegd, publiceerde De Morgen de dossiers en trad Regina Louf uit de
anonimiteit in een legendarische Panorama-uitzending. Daarna ontstond een ware mediaoorlog waarin bepaalde journalisten,
politici en andere opiniemakers poogden haar zo ongeloofwaardig mogelijk voor te stellen, dikwijls niet gehinderd door enige feitenkennis. Ondertussen zijn
belangrijke delen van haar verhaal geverifieerd en bevestigd.

Gepost door: Yves | 02-05-09

Regina Louf getuigt bij de VN
ARCHIEF

Regina Louf getuigde destijds voor de VN alhoewel dat haar niet in dank werd afgenomen door de kranten van de Corelio mediagroep (voordien VUM mediagroep geheten) die haar jarenlang compleet ongeloofwaardig hadden trachten te maken en haar zelfs als 'psychiatrische patiënt' aan de schandpaal nagelden.

--------------


zaterdag 15 april 2000

BRUSSEL -- Regina Louf, alias getuige X1, heeft woensdag in het Genève in Zwitserland getuigd voor de Commissie voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties. Louf mocht er komen vertellen hoe ze vanaf haar tweede jaar in een netwerk van pedofiele kinderverkrachters terecht zou zijn gekomen.

Louf was uitgenodigd door de ,,Transnationale Radicale Partij'', een kleine partij van Italiaanse origine die tegelijk ook erkend is als niet-gouvernementele organisatie. Ze klaagde woensdag in naam van de partij voor de Commissie voor de Mensenrechten het bestaan aan van georganiseerd kindermisbruik in België. Kindermisbruik dat, volgens de speech van Louf, in ons land door politiek en gerecht systematisch in de doofpot wordt gestopt. Zo verklaarde Louf ,,dat de advocaten van misbruikers geholpen worden door incompetente rechters, opgebrande politiemensen en psychiaters die erop uit zijn om te bewijzen dat kinderen liegen.'' Het getuigenis van Louf werd in Genève mee ondersteund door De Morgen- journalist Douglas De Coninck.

In Genève waren vertegenwoordigers van 53 lidstaten van de VN aanwezig. Volgens waarnemers waren ze ,,fel onder de indruk''. Niemand kreeg te horen dat het Belgisch gerecht het getuigenis van Regina Louf drie jaar lang heeft onderzocht en als verzonnen heeft geklasseerd.

Auteur: (me)
De Standaard


Gepost door: Yves | 02-05-09

Regina Louf getuigt bij de VN
ARCHIEF

Ook gerechtsjournalist José Masschelin van Het Laatste Nieuws (nv De Persgroep) voelde zich bijna persoonlijk gekwetst door de getuigenis van Regina Louf voor de VN.
Hij vond dat Regina Louf het Belgische gerecht 'besmeurde', noemde haar 'gevaarlijk' en vergeleek haar met de Oostenrijkse extreemrechtse politicus Jörg Haider...

==========================

X1 BESMEURT BELGISCH GERECHT BIJ VN


Regina Louf, alias getuige X1 uit De Pinte die beweert dat ze als kind werd uitgeleend aan een gruwelijk pedoseksueel netwerk, heeft donderdag "een indrukwekkende toespraak" gehouden op een conferentie over kinderrechten, die in Genève georganiseerd werd door de Verenigde Naties. "Ik heb aan 500 aandachtige luisteraars uitgelegd dat het onderzoek Dutroux na vier jaar nog altijd nergens staat en... dat het Belgische gerecht de getuigenissen van slachtoffers van pedoseks vervalst zodat de waarheid niet aan het licht kan komen", zegt Louf. Haar getuigenis heeft het imago van ons land, naar verluidt, "op een erg pijnlijke manier besmeurd". Het is dus niet enkel de Oostenrijkse politicus Jôrg Haider die België door het slijk haalt.

De parketten van Antwerpen, Brussel en Gent, die het getuigenis van X1 onderzochten, kwamen twee jaar geleden al tot de vaststelling dat voor haar verklaring geen bewijzen te vinden zijn. Dat belette de Verenigde Naties (VN) niet het Belgische gerecht in het algemeen genadeloos neer te sabelen. Of de Commissie voor de Mensenrechten van de VN zich vooraf geïnformeerd heeft bij Belgische autoriteiten, is niet duidelijk.

Indruk
"Ik kreeg vijf minuten tijd om mijn verhaal te doen", aldus Louf. "Ik heb uitgelegd dat kinderen, die tot seks gedwongen werden, door het Belgische gerecht niet geloofd worden. De getuigenissen worden zelfs gemanipuleerd. De toehoorders in Genève werden heel stil toen ik hen vertelde dat de verhoren, die van mij werden afgenomen, achteraf vervalst werden."
X1 lichtte ook het onderzoek-Dutroux toe. "Het gerecht staat na vier jaar speuren nog geen stap verder. Er zijn nog twee personen die geloven in het onderzoek-Dutroux: Marc Dutroux zelf en zijn advocaat. De kinderbeul vraagt zich zelfs al af wanneer hij vrij zal komen. Ik heb voor de rest geen namen genoemd. Ik had zo al genoeg indruk gemaakt."
Louf kreeg naar eigen zeggen veel reactie op haar uiteenzetting. "De leden van de Commissie voor Mensenrechten hebben nu begrepen waarom België niet graag meewerkt met internationale onderzoeken tegen pedoseksuele netwerken. Ik geloof dat de VN nu druk zal zetten op ons land."
Belgische onderzoekers, die werken in de zaak-Dutroux, noemen het optreden van Regina Louf onverantwoord. "Dat X1 haar verhaal tegen alle gerechtelijke logica in blijft verdedigen, is haar volste recht. Maar dat de Verenigde Naties haar een forum geven zonder enige vorm van kritiek of tegenspraak, is zonder meer gevaarlijk. Het verhaal van Louf schaadt ons land ten onrechte."

Extremistisch
Het verhaal van Louf wordt gretig opgepikt door extremistische politieke partijen in het buitenland. De italiaanse "Transnationale Radicale Partij" lag aan de basis van Loufs uitnodiging in Genève. Haar zienswijze past ook perfect in de scheldpartijen van de Oostenrijkse politicus Jörg Haider, die ons land al herhaaldelijk uitmaakte voor een paradijs voor pedofielen.
Regina Louf vertelt dat ze de strijdbijl nog lang niet begraven heeft.
Ze overweegt zich bij het gerecht van Neufchâteau burgerlijke partij te stellen. Ze wil dat een onderzoek wordt geopend naar de handelswijze van de rijkswachters die haar verhoren herlazen.


Het Laatste Nieuws 15-16 avril 2000 - José Masschelin



Gepost door: Yves | 02-05-09

Wel ik heb de jaren heen dit onderwerp gevolgd, waardoor ook verschillende getuigen zoals Regina Louf verschenen zijn, alsook werd Regina zeer zenuwachtig en angstig als zij ondervraagd werd door rijkswachtcommandant Duterme, alsook heb ik horen vertellen dat deze sexfeestjes doorgingen in Neufchateau, en dat dit niet onbekend was voor Duterme. Alsook rond de jaren '75, zijn er vier ontslagen van rijkswachters geweest en zijn deze kort daarna begonnen met een camouflage netwerk op te zetten omdat deze feestjes te veel aandacht kregen. Ik denk dat die rijkswachters zwaar betrokken waren bij overvallen van delhaizen. Waaronder kan gezegd worden dat zij de bende van Nijvel waren. Alsook is Marc dutroux opgepakt samen met Nihoul die volgens betrouwbare informatie, betrokken waren met het roze ballet, waaronder marc dutroux betrokken was als loopjongen voor het zoeken van meisjes voor die befaamde feestjes zoals wezen. Alsook Nihoul was de loopjongen voor het voorzien van de nodige drugs " cocaïne". Nadien toen het proces van Dutroux begonnen was, waren diegenen die betrokken bij het roze ballet zeer angstig geworden en hebben zij deze feesten naar een ander land verhuist waar de mensen zo weinig geld hebben, dat ze alles doen voor geld. En dit land noemt Thailand. Nu zitten ze al jaren buiten schot, zelfs voor interpol. Heel de maatschappij en politie van Thailand is betrokken bij deze zaak. En er is niemand die daar wat kan aan doen.

Gepost door: Tom | 18-03-11

Traduction française de l'article en haut de la page:
------------
MARIE-JEANNE VAN HEEWIJCK SUR L'AFFAIRE DUTROUX (I)

Marie-Jeanne Van Heeswijck: ''Quand Michèle Martin dit: 'Je pense que Marc fait partie avec Nihoul d'une bande', cela en dit assez à mon avis''.

- Quand votre livre ''les dossiers X'' est sorti, on vous a attaqués. De quelle manière cela se passait?

Marie Jeanne Van Heeswijck: On a commencé plusieurs procès en justice contre nous. Ainsi, le gendarme Vincent du CBO de Gand, nous a fait un procès. C'est lui qui avait arrangé la fermeture d'une enquête judiciaire qui avait été lancée par suite des déclarations de Regina Louf. Selon lui, la maison que Regina Louf décrivait, ne correspondait absolument pas à la maison que lui il avait été voir. Regina décrivait un étang artificiel et lui il prétendait qu'il s'agissait d'un étang naturel en que par conséquence la description de Regina était inexacte. La cour de Justice a finalement décidé l'affaire dans son verdicte à notre faveur et elle a dit que notre enquête à nous était plus fiable que la sienne. Cela est écrit noir sur blanc. Nous avons démontré que la maison que Regina Louf décrivait correspond bien tout à fait à la maison que le gendarme était allé voir. Nous avons même retrouvé les projects de constructions pour l'étang artificiel.

- Et est-ce que l'enquête sur les témoins X a été ensuite réouverte à cause de cela?

M-J V. H.: Bien-sûr que non. De même que pour les autres enquêtes. Des gendarmes étaient écartés de cette enquête sous prétexte qu'ils auraient manipulé Regina Louf. Depuis, les gendarmes impliqués ont été blanchi, aussi bien du point de vue judiciaire que sur le plan disciplinaire, c'est à dire à l'interieur de la gendarmerie. Mais aujourd'hui De Baets travaille dans une école de police où il organise des programmes de formation pour des futurs rechercheurs policiers.

- Est-ce que vous avez connaissance de quelque politicien qui aurait formulé une requête pour que l'enquête sur les déclarations de Régina Louf soit réouverte?

M-J V. H.: Il n'en a eu que peu qui se sont avancés. L'enquête était enterrée.La première etappe était le fait d'écarter les enquêteurs qui voulaient sérieusement faire avancer l'enquête. Parce que dépuis qu'on avait écarté ces enquêteurs-là, on a pris soin de fragmenter et disperser le dossier. Finalement, cela débouchait neuf mois plus tard sur la déclaration que toute l'enquête avait été abandonnée. Un an après, toute l'équipe de Neufchâteau qui travaillait sur tous les dossier annexes, était dissoute.Tout a été défait. Aujourd'hui, il n'y a que Regina Louf elle-même toute seule avec son avocat, pour continuer la lutte. Récemment la chambre de conseil de la cour de Neufchâteau a décidé que le dossier Régina doit disparaitre de Neufchâteau.

- Aujourd'hui on en est là que tout lemonde qui veut démontrer que Dutroux n'était pas nécessairement un prédateur solitaire, ne trouve quasiment aucune écoute de quelque côté que ce soit.

M-J V. H. : Je pense qu'il n'y a plus rien a démontrer. Les déclarations de Dutroux, Martin et Lelièvre au début du procès ont rendu suffisamment clair qu'ils étaient impliqués dans quelque chose de plus grand qui dépassait leurs seules personnes. Quand Michèle Martin dit: ''Je pense que Marc fait partie d'une bande ensemble avec Nihoul'', je pense que cela est suffisamment clair. La seule chose que moi personnellement j'ai faite pendant sept ans, c'est démontrer que l'enquête a été faussée. Je ne sait ce qu les enquêteurs auraient pu découvrir comme choses s'ils avaient suivi les bonnes pistes. Je note seulement que l'enquête a pris mauvais chemin à partir du moment où le juge Connerotte a été demis de son post pour être remplacé par Langlois. Puisque ce juge d'instruction-là, on le voit décider par exemple que certaines analyses de cheveux ne devaient pas être effectuées, tandis que dans n'importe quelle enquête judiciaire une telle analyse serait indispensable. On voyait ce même juge refuser de faire effectuer une enquête supplémentaire sur ce qui c'était réellement passé avec Julie et Mélissa durant la période qu'elles étaient sequestrées par Dutroux. puisque il paraitrait clairement des pièces de son dossier que les petites filles n'ont jamais quittées la maison de Dutroux à Marcinelle...Si un juge prends ce genre de décisions, il est normal que l'enquête ne débouche sur rien. Son enquête à lui a systémtiquement écarté tous les élément inquiétants qui ne s'accordent pas avec les faits qu'il a choisi de considérer comme certains.

Prenez par exemple la reconstruction de l'enlèvement de Julie et Mélissa. Les enquêteurs ont commencé par faire des esquisses pour résumer les divers témoignages. Tout près de l'endroit où les enfants avaient été enlevées, il y avait des gens qui étaient en train de faire une promenade, et sur la base de l'indication précise du moment dans le temps où ils ont vu ou ne pas vu certaines choses se produire, on peut essayer de dresser un compte rendu de ce qui c'est vraiment passé. Mais soudainement on a décidé d'arrêter ce procédé, sans que personne ne sache pour quelle raison, et on finissait par faire cette reconstruction en ne prenant en compte que les déclarations des quatre témoins qui concordaient plus ou moins entre elles. Les témoins qui avaient passé au même endroit au même moment et qui déclaraient n'avoir rien vu, étaient tout simplement ignorés. Tout cela n'a donc jamais été pris en compte, et cela faisait que la réconstruction qu'on a fait n'avait finalement aucune valeur.

Il faut aussi savoir que le matin même de l'enlèvement de Julie et Mélissa, Dutroux était signalé à un moment où il se comportait d'une façon suspecte en étant au volant de sa Ford Fiesta rouge, et qu'au moment precis de l'enlevement il y avait certaines activités suspectes à l'entour d'une Ford Fiesta rouge selon plusieurs témoins. Il y a eu divers enquêteurs qui voulaient suivre cette piste, mais on leur en a empêché. Tout ce qui dérangeait la direction globale qu'on avait choisi de suivre dans l'enquête ou qui soulevait de doutes à cet égard, était écarté et ignoré.

-En fait, Langlois n'a inserré dans son dossier que les aveus des accusés...

M-J V.H.: Tout à fait, et même les contradictions qu'il y a entre leurs déclarations, ne lui posent aucun problème. Et il y a pourtant des contradictions énormes. Par exemple, Marc Dutroux et Michel Lelièvre se contredisent au sujet de l'endroit où ils ont enlevé An et Eefje. Le juge Langlois pourtant s'en balance et ne décide même pas de faire effectuer une reconstruction de l'enlèvement des deux jeunes filles à Ostende. Il se limite à faire faire une reconstruction de ce qui c'était passé sur un parking à Wauthier Braine dont Dutroux et Lelièvre déclarent tous les deux que leur voiture y est tombé en panne. Et ensuite, on décide de faire une réconstruction sur ce même parking, de ce qui c'était passé à Ostende. Comment veut-on, en procédent de telle sorte, qu'il soit possible d'éclaircir les contradictions entre les déclarations des deux hommes?

(lisez aussi la deuxieme partie de cet entetien)

Gepost door: eheu | 20-03-11

Le lien vers la traducton française de la seconde partie de cet interview:

http://verdwijningen.skynetblogs.be/archive/2007/06/05/marie-jeanne-van-heeswijck-over-de-zaak-dutroux-2.html

Gepost door: eheu | 20-03-11

De commentaren zijn gesloten.