17-04-07

Wie telt de gedode kinderen in Irak ?

genocide9Het VN-embargo tegen Irak maakte tussen de 1 en de 2 miljoen slachtoffers.

In ‘Uitpers’, een progressief webzine voor internationale politiek, typeerde Luk Brusselaers, de voorzitter van SOS Kinderen Irak, het embargo als een “bewuste genocide” die -onder auspiciën van de Verenigde Naties- “zowat 2 miljoen doden opleverde”. Hij stelde dat de zwakkeren in de samenleving het eerste slachtoffer waren van de sanctiepolitiek.

Bij deze slachtoffers, moet nog eens het aantal doden in de Golfoorlog en de doden tengevolge van de Amerikaanse invasie en bezetting gerekend worden.
Sinds de Amerikaanse invasie in maart 2003 kostte het geweld zo’n 655.000 Irakezen oftewel 2,5 procent van de bevolking, het leven. Dat schatte een team van Amerikaanse en Iraakse onderzoekers die de resultaten van hun onderzoek op 12.10.2006 in het Britse blad The Lancet lieten publiceren.

De directeur van het centraal mortuarium in Bagdad, dokter Abdul-Razzaq al-Obaidi, vertelde in een interview met de Taipei Times dat er in zijn lijkenhuis alleen al 60 slachtoffers van geweld per dag worden binnengebracht. In oktober 2006 telde hij in totaal 1600 slachtoffers.

--------------

Cynisme tov van het groot aantal onschuldige kinderen die door het embargo tegen Irak uitgehongerd werden met de dood tot gevolg, vind ik afschuwelijk. Negationisme tov deze moorden hallucinant. Terzake. De cijfers over het aantal doden door het sanctieregime lopen uiteen. Volgens UNICEF werden er minstens 1 miljoen onschuldige mensen door gedood. Organisaties als SOS Kinderen Irak schatten het aantal doden op 2 miljoen.

Vooral vóór 1996 zijn er veel doden gevallen. Op de sanctiepolitiek tegen Irak kwam al heel wat kritiek, niet alleen van NGO's, vredesbewegingen en allerlei actiegroepen, maar ook van betrokken VN-madatarissen. Denis Halliday, Hans Von Sponeck, Jutta Burghardt.

Op 25 september 2002 haalde Von Sponeck zwaar uit naar de Amerikaanse en Britse regeringen in een toespraak voor het'European Colloquium on the American Threat against Iraq' in Brussel.

'De Amerikaanse regering beschuldigt Irak ervan 16 VN-resoluties te hebben geschonden, maar alles wijst erop dat de Amerikaanse en Britse regeringen de hoofdverantwoordelijken zijn voor de schending van zowat alle verdragen en conventies: het handvest van de VN tot het internationaal Verdrag over economische, sociale en culturele rechten, de Geneefse en Haagse conventies en de conventie over genocide'.

Twee dagen na Hans von Sponeck, nam Jutta Burghardt, het hoofd van het Wereldvoedselprogramma in Irak, eveneens ontslag uit onvrede met de sancties. De directe reden was resolutie 1284, die de Veiligheidsraad in 1999 goedkeurde en die Irak toestond om voedselpakketten aan te kopen. Deze resolutie bleek onuitvoerbaar.

In een interview in de Duitse krant 'Die Junge Welt' typeert Burghardt de sancties als een 'totale handelsboycot, zoals we die kennen uit de middeleeuwen' en als een verkrachting van het Volkerenrecht.'

Hans von Sponeck:' het olie-voor-voedsel programma dat ik coördineerde werd in 1996 ingesteld op basis van een resolutie van de VN-Veiligheidsraad. Die gaf Irak de toestemming om een beperkte hoeveelheid olie uit te voeren en om de opbrengst ervan te gebruiken om in de basisbehoeften van zijn bevolking te voorzien. Het programma werd om de zes maand herzien. Bij de evaluatie in februari stelde ik vast hoe compleet ontoereikend het was. Met zijn olie-inkomsten moet Irak eerst aan de enorme claims voor oorlogsschade van zijn buurlanden voldoen, en de (dure) VN-operaties in Irak bekostigen'.

Tijdens de eerste drie fasen hield het land nauwelijks 1,3 miljard dollar over voor zijn 22 miljoen inwoners, dit is 113 dollar per inwoner per jaar, 4500 frank om te voorzien in alle noden op vlak van voedsel, gezondheidszorg, onderwijs, stel je maar eens voor. 21 % van de Iraakse kinderen waren ondervoed. De kindersterfte nam steeds toe. De kwaliteit van het water en de hygiëne lieten te wensen over, ziekten als diarree maakten weer slachtoffers. Niet verwonderlijk als je weet dat Irak geen chemicaliën voor de behandeling van afval mocht invoeren.

Voorheen was Irak een fier land, het had het meest vooruitstrevende systeem van onderwijs en gezondheid in de hele regio. Irak kende een hoge alfabetisatiegraad. Jongens en meisjes hadden voor 90 % gelijke kansen, wat heel uitzonderlijk is in de Arabische wereld. Maar als ik nu in Irak een school bezoek, krijg ik de tranen in mijn ogen. Er is gewoon niets door het embargo. Hoe valt dit te rijmen met de mensenrechten, die de VN toch hoog in hun vaandel dragen?

Hans von Sponeck:' De sancties tegen Irak vormen overduidelijk een schending van een belangrijk deel van het VN-Handvest zelf. (Uittreksel interview van Hans Von Sponeck, graaf afgestudeerd aan de beste Amerikaanse universiteiten. Begin 2000, nam hij uit onvrede met het embargo dat dit land toen tien jaar trof, ontslag als humanitaire coördinator van de VN in Irak)

Charles Breda in Het Nieuwsblad

18:58 Gepost door Jaap in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.